Κάποια στιγμή κουράζεσαι να προσπαθείς να αρέσεις σε όλους.
Να λες πάντα «ναι».
Να μη στενοχωρήσεις κανέναν.
Να χαμογελάς ενώ μέσα σου δεν είσαι καλά.
Να αποδεικνύεις συνεχώς ότι αξίζεις.
Να συγκρίνεις την ζωή σου με την ζωή των άλλων.
Και κάποια στιγμή αναρωτιέσαι:
«Εγώ πότε θα αρχίσω να ζω την δική μου ζωή;»
Ίσως δεν χρειάζεται να γίνεις κάποιος άλλος.
Ίσως χρειάζεται να ξαναβρείς ποιος είσαι.
Δεν χρειάζεται να σε αγαπούν όλοι.
Δεν χρειάζεται να σε καταλαβαίνουν όλοι.
Δεν χρειάζεται να συμφωνούν όλοι μαζί σου.
Και σίγουρα δεν χρειάζεται να μικρύνεις τον εαυτό σου για να χωρέσεις σε ανθρώπους που δεν μπορούν να σε εκτιμήσουν.
Ο Θεός δεν δημιούργησε αντίγραφα.
Δημιούργησε μοναδικούς ανθρώπους.
Γι’ αυτό μην κοιτάς συνέχεια δεξιά κι αριστερά και αναρωτιέσαι αν είσαι αρκετός.
Κοίτα μπροστά.
Κάνε το καλό.
Κράτα την καρδιά σου καθαρή.
Και προχώρα.
Γιατί η ζωή σου δεν χρειάζεται να μοιάζει με κανενός άλλου.
Χρειάζεται μόνο να έχει αλήθεια.
Και όταν έρθει η στιγμή που θα καταλάβεις πως δεν χρειάζεται πια να αποδεικνύεις την αξία σου στους ανθρώπους, θα έχεις κερδίσει κάτι πολύ σημαντικό:
την ελευθερία σου.