Τό ἴδιο ἔτος, ὁ Ὅσιος Ἀγαπητός πῆγε στή Μόσχα, γιά νά ζητήσει ἀπό τόν τσάρο ἕνα χῶρο καί τήν ἄδεια νά κατασκευάσει στόν ποταμό Λόχτα ἕνα μύλο, ἀπό τόν ὁποῖο θά ἐξασφάλιζε τή συντήρησή του τό μοναστήρι. Ἔτσι καί ἔγινε.
Ὅμως οἱ κάτοικοι τοῦ διπλανοῦ χωριοῦ, τοῦ Καλίνιν, ἀπό τό φόβο ὅτι τά κτήματά τους θά προσαρτόνταν στό μοναστήρι, συνωμότησαν νά σκοτώσουν τόν Ὅσιο Ἀγαπητό. Ὁδηγούμενοι ἀπό ἕναν βλάσφημο χωρικό, πού ὀνομαζόταν Βόγκνταν Λγιάτσωφ, ἐπιτέθηκαν στόν Ὅσιο Ἀγαπητό κοντά στόν μύλο στίς 21 Μαΐου 1584, τόν σκότωσαν καί ἔριξαν τό λείψανό του στόν ποταμό Οὐστγίγκα. Οἱ μοναχοί βρῆκαν τό τίμιο σκήνωμα καί τό ἐνταφίασαν μέ εὐλάβεια σέ ἕνα παρεκκλήσι, τό ὁποῖο ἀνυψώθηκε ἀνάμεσα στούς δύο ναούς τοῦ μοναστηριοῦ.
Τό 1712, ὁ Ἐπίσκοπος τοῦ Χολμογκόρυ Βαρνάβας, ἀφοῦ ἐπισκέφθηκε τό μοναστήρι, συνέλεξε πληροφορίες σχετικά μέ τό βίο τοῦ Ὁσίου Ἀγαπητοῦ καί σχετικά μέ ὅλα τά θαύματα τῆς εἰκόνας τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Ἔτσι, τό 1715 μέ ἐντολή τοῦ ἰδίου τοῦ Ἐπισκόπου συντάχθηκε ὁ βίος τοῦ Ὁσιομάρτυρος Ἀγαπητοῦ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx