Οἱ Ἀγαρηνοί τότε ὁδήγησαν τόν Ἀργύριο στόν κριτή, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου προσπάθησαν καί πάλι νά τόν μεταπείσουν μεταχειριζόμενοι πότε ἀπειλές καί πότε κολακεῖες καί ὑποσχέσεις γιά δῶρα καί ἀξιώματα. Μετά ἀπό δύο ἡμέρες, οἱ Γενίτσαροι, ἐπανέλαβαν καί πάλι τίς προσπάθειές τους, χωρίς ὅμως ἀποτέλεσμα. Ζήτησαν λοιπόν ἀπό τόν κριτή νά διατάξει τήν ἐκτέλεσή του. Αὐτός ὅμως, βλέποντας ὅτι ὁ Ἀργύριος δέν εἶχε διαπράξει κάποιο ἀδίκημα ἄξιο θανάτου, προσπάθησε νά κατευνάσει τήν ὀργή τῶν ἐξαγριωμένων Τούρκων καί νά τούς πείσει πώς δέν εἶναι δίκαιο νά σκοτώσουν ἕναν ἀθῶο ἄνθρωπο. Ἐκεῖνοι ταράχθηκαν καί ἐξαγριώθηκαν ἐναντίον του καί ἔτσι ὁ κριτής διέταξε τήν διά ἀπαγχονισμοῦ θανάτωσή του.
Ἔτσι, σέ ἡλικία μόλις δεκαοκτώ ἐτῶν, τό 1806 καί ἡμέρα Παρασκευή, ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀργύριος ὁδηγήθηκε σέ ἕνα τόπο λεγόμενο Καμπάν (σημερινό Καπάνι), στήν κεντρική ἀγορά τῆς πόλεως, ὅπου καί ἀπαγχονίσθηκε καί ἐπισφράγισε τήν ὁμολογία του στόν Χριστό μέ τή θυσία τοῦ αἵματός του.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Χαίρει ἔχουσα, Ἐπανομή σε, θεῖον βλάστημα, καί πολιοῦχον, Νεομάρτυς τοῦ Σωτῆρος Ἀργύριε, καί τήν ἁγίαν σου ἄθλησιν μέλπουσα, τῇ σῇ πρεσβείᾳ προστρέχει κραυγάζουσα· Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς ἀθλήσας Ἅγιε ἐσχάτοις χρόνοις, τόν Χριστόν ἐδόξασας, θανατωθείς ὑπέρ αὐτοῦ· διό πιστῶς σε γεραίρομεν, ὡς Ἀθλοφόρων Ἀργύριε σύσκηνον.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις εὐσεβείας νέον φυτόν, Ἀργύριε Μάρτυς, Ὀρθοδόξων ἡ καλλονή· χαίροις τῶν Μαρτύρων, ἰσότιμος ἐν δόξῃ, Ἐπανομῆς τό ἄνθος, τό εὐωδέστατον.